Tien woorden van leven (Patrick Nullens)

 

Onderstaande recensie werd eerder gepubliceerd op www.indekerk.be.

 

 

door Raymond Volgers - 

Uitdagend
Wie durft er vandaag nog een boek te schrijven over de tien geboden? In een tijd waarin mensen een hekel hebben aan alles wat van buitenaf wordt opgelegd. Wie zit er nog te wachten op de woorden ‘Gij zult niet…!’? Niet veel mensen en dat is deels terecht. In het verleden hebben mensen elkaar vaak genoeg hard om de oren geslagen met de tien geboden in de hand.

Verfrissend
Patrick Nullens gaat de uitdaging aan. Na zijn handboek ethiek Verlangen naar het goede: bouwstenen voor een christelijke ethiek (2006) verscheen enkele maanden geleden het boek Tien woorden van leven, waarin Patrick Nullens nader inzoomt op de tien geboden. Hij slaagt er op verrassende wijze in om de tien geboden in een ander daglicht te stellen. De bijbelse tekst spreekt zelf van ‘tien woorden’ (asereth ha-d’bharîm) in plaats van tien ‘geboden’. Achter deze woorden schuilen belangrijke hogere waarden. Bijvoorbeeld de waarde van het leven in de woorden ‘pleeg geen moord’ of de waarde van het huwelijk in de woorden ‘pleeg geen overspel’. Wie de achterliggende waarden nastreeft, zal gezond, gelukkig en tevreden leven. Bovendien zijn de tien woorden door God gegeven in de context van de bevrijding van het volk Israël uit de slavernij in het land Egypte (Exodus 20 en Deuteronomium 5). Het zijn letterlijk tien woorden van bevrijding, tien woorden die leven schenken.

Praktisch
Het boek in pocketformaat is heel gemakkelijk te lezen en de opbouw is eenvoudig. Na de inleiding volgen 19 korte studies. In de eerste helft worden de tien woorden elk onder de loep genomen. Verrassend is dat Nullens via de achterdeur naar binnen gaat: hij begint bij het laatste en eindigt bij het eerste woord. Dit probeert hij niet exegetisch of theologisch te verdedigen, het is puur een didactische keuze. Hij begint zo bij de verlangens van de mens en eindigt bij het dienen van de ware God. Het gaat Nullens in zijn besprekingen vooral om de praktische vertaling van de tien woorden naar deze tijd. De besprekingen zijn erg kort, maar ze bieden een goede aanzet en richting voor verdere overdenking en toepassing. Allerlei hedendaagse diverse onderwerpen, zoals kinderarbeid, romantiek en carrière, passeren de revue. Steeds wijst Nullens erop dat de tien woorden niet vrijblijvend zijn, maar wel vrijmakend.

Verdiepend
In het tweede deel vinden we zeven verdiepende studies met een hoop achtergrondinformatie. Hierin gaat de aandacht naar vragen als ‘Hoe staan we als christen tegenover de wet?’, ‘Wat is de relatie tussen het Oude en het Nieuwe Testament?’, ‘Wat betekent het dat God straft en beloont tot het derde en vierde geslacht?’, ‘Hoe staan we als christen tegenover oorlogvoering?’ en ‘Wat hebben de tien woorden en het milieu met elkaar te maken?’ Nullens heeft twee schrijvers uitgenodigd om een verdiepende bijdrage te leveren over de tien woorden vanuit hun eigen vakgebied, namelijk Mart-Jan Paul (Oude Testament) en Jos Douma (praktische theologie). Paul bespreekt hoe de tien geboden heel praktisch en illustratief zijn uitgewerkt in Deuteronomium 12-26. In zijn conclusie wijst hij erop dat de principes en achtergronden veel belangrijker zijn dan de wetten zelf in de Oosterse wetgeving. Douma bespreekt de nauwe relatie tussen gebod en gebed, die vaak wordt vergeten. Hij wijst hierbij op een zeer interessante publicatie van Maarten Luther, Eine einfältige Weise zu beten für einen guten Freund (Een eenvoudige manier om te bidden, voor een goede vriend), geschreven in 1535. Luther heeft hierin verrassend veel aandacht voor het bidden van de geboden. Douma leert ons dat de tien woorden een belangrijke bron zijn voor onze spirituele vorming.

Tijdloos
Nullens typeert de tien woorden terecht als symbolen van tijdloze waarheden, die we niet mogen verwaarlozen. Dit boek is een aanrader voor iedereen die gezond, gelukkig en tevreden wil leven. De studies zijn voorzien van gespreksvragen en relevante bijbelgedeelten, dus het kan gemakkelijk worden gebruikt in een groep. Wel jammer dat de eindnoten in de tekst zijn verloren bij de drukker, maar dat vond de schrijver zelf ook. Wie weet keren ze weer terug in een volgende druk.

Patrick Nullens, Tien woorden van leven (Heerenveen: Uitgeverij Medema, 2013).

Publicatie: Tussen twee werelden

Verkrijgbaar vanaf 23 augustus 2010!

**********

Titel: Tussen twee werelden

Ondertitel: Een kennismaking met de christelijke theologie

Auteurs: Prof. dr. Patrick Nullens en drs. Raymond Volgers

Uitgeverij: Coconut, Almere

ISBN: 97890726981

Prijs: € 21,90

Pagina's: 144

_____

Aanbeveling:

"Tussen twee werelden is een didactisch doordacht en inhoudelijk uitgebalanceerd boek dat uitstekend dienst kan doen als inleiding op systematische theologie. Dit geldt zowel voor eerstejaars studenten in het WO als in het HBO. Enerzijds is de theologische positiekeuze in dit boek belijnd orthodox, anderzijds is de oriëntatie breed en voluit katholiek christelijk. Verrijkend zijn de geschetste portretten van verscheidene theologen. Nuttig is ook de Verklaring van begrippen achterin." Prof. dr. Jan Hoek, buitengewoon hoogleraar Protestantse Theologische Universiteit te Kampen

_____

Met veel vreugde beveel ik bovenstaande publicatie aan. De lezer maakt op toegankelijke wijze kennis met de christelijke theologie. Ik wens u alvast veel leesplezier.

______

http://www.coconut.nu/boeken/9789072698131.html (hier kun je meer lezen, wat proeven van de inhoud en het boek bestellen)

National Park Blue Mountains

Na een paar dagen sightseeing in Sydney heb ik een dag uitgetrokken om de Blue Mountains te verkennen. De woorden hier en de beelden in het vorige bericht kunnen misschien een kleine indruk geven van dit prachtige natuurgebied in New South Wales, maar je moet er zijn en al je zintuigen kunnen gebruiken om te ontdekken hoe adembenemend het in werkelijkheid is. 's Ochtends vertrok ik met de trein van Sydney Central naar Katoomba, een reis van precies 2 uur. Katoomba is slechts één van de vele plaatsen binnen het uitgestrekte gebied Blue Mountains, maar deze plaats wordt aangeraden voor dagtoeristen. Het gebied heet Blue Mountains omdat er tussen de bergen en boven de dichte eucalyptusbossen voortdurend een blauwe gloed hangt. In Katoomba kon ik de hele dag gebruik maken van de Explorer Bus, die door het hele gebied langs alle attracties rijdt. Als eerste stapte ik uit bij de Katoomba Cascades en maakte ik een wandeling langs een mooie, hoge waterval door de bossen, omgeven door vele kaketoes. Ik wandelde verder naar Scenic World, waar ik een combipas kocht voor de skyway-railway-walkway-cableway. Eerst heen en weer met de skyway, een kabelbaan met een bodem van stevig glas die 270 m. boven de ravijnen een afstand van 720 m. aflegt. Vervolgens met de railway (een soort achtbaantrein) langs de kliffen heel steil 420 m. naar beneden met een grote snelheid van wel 15 km/u. De walkway is een kleine, mooie wandeling van 2 km. die mij langs een steenkoolmijn naar de cableway bracht. Met deze kabelbaan, die letterlijk was volgepropt met mensen, ging ik weer naar boven richting het beginpunt. Daarna ging ik met de bus naar Echo Point, een plek met prachtige panoramische uitzichten over het hele gebied. Ik wandelde verder naar de Three Sisters, drie grote rotspartijen naast elkaar. Daar ben ik met een trap helemaal naar beneden gedaald. Nou ja, een trap, het heet de Giant Stairway en er staat met grote letters bij vermeld: "very steep - strong walkers only." Het heeft mij een kleine anderhalf uur geduurd om met deze trap op en neer te gaan en ik was na die tijd aardig bezweet, maar je moet er wat voor over hebben om prachtige plekken te zien. Het begon ondertussen al aardig te schemeren en de laatste Exlorer Bus vertrok alweer bijna, dus toen ben ik maar weer met de bus en de trein terug naar Sydney gegaan. De Blue Mountains en Magnetic Island zijn definitely de twee mooiste natuurgebieden die ik heb gezien.

Adembenemend uitzicht

Van Queensland naar New South Wales

Sydney centrum

Ik ben alweer een aantal dagen terug in Eindhoven, even flink omschakelen natuurlijk en ondertussen weer bijgekomen van een jetlag waar ik nu meer last van had dan na de heenreis. Ik ben de trouwe lezer nog een aantal verslagen verschuldigd, want daar heb ik in Sydney geen tijd voor vrijgemaakt. Eerst maar iets over de eerste dagen die ik voornamelijk heb besteed aan sightseeing in Sydney (centraal), slechts 1 van de 306 suburbs. Het is niet de hoofdstad van Australië (dat is Canberra), maar wel de bekendste stad met vele bezienswaardigheden. Sydney heeft ruim 4 miljoen inwoners en het barst er vanzelfsprekend van de toeristen.

Slenteren door de drukke straten

Ik kwam op een dinsdagmiddag aan in Kingsford Smith Airport, vernoemd naar Sir Charles Kingsford Smith, die in 1928 de eerste transPacifische vlucht maakte van de Verenigde Staten naar Australië. De taxi bracht mij naar Sydney Central Hostel in Pitt Street, een perfect centraal gelegen hotel waar ik 7 nachten verbleef. Eerst maar even wat boodschappen gedaan en een kaart van Sydney gekocht om vervolgens de buurt wat te verkennen. Het viel mij gelijk op hoeveel Aziaten hier rondlopen (Chinatown lag om de hoek en dat verklaart al veel). Met een korte wandeling richting de veerboothaven (de veerboten brengen je naar alle uithoeken van Sydney) had ik al gelijk een mooi uitzicht op de Sydney Tower, de Opera House en de Harbour Bridge. De volgende dag ben ik eerst richting Hyde Park gelopen, vernoemd naar het beroemde Hyde Park in Londen (in Sydney is de Engelse invloed overal heel duidelijk zichtbaar), waarna ik The Australian Museum heb bezocht om nog wat meer te leren en zien over o.a. de aboriginals en de vele soorten dieren, grondstoffen en mineralen in Australië. Daarna leidde Macquarie Street mij langs prachtige gebouwen zoals The State Library of New South Wales naar de Opera House, die ik nu van alle hoeken goed van dichtbij kon bekijken en waar ik opnieuw een prachtig uitzicht had op de Harbour Bridge en de veerboothaven (maar nu overdag). Tussendoor kon ik nog genieten van een didgeridoo-spelende aboriginal, die een house-beat door de speakers mooi aanvulde met vreemde tonen. 's Avonds heb ik nog wat rondgewandeld door The Rocks (een historische wijk vol zandstenen bouwwerken en restaurants) en gegeten in Oxford Street (een bekende straat vol pubs en restaurants). De volgende dag werd het tijd om een ander gedeelte van het centrum te verkennen en ben ik via Chinatown naar Darling Harbour gelopen waar ook weer veel te beleven viel. Eerst heb ik een kijkje genomen in de Chinese Gardens, minstens net zo mooi aangelegd als de Japanse tuin in Hasselt. Daarna ben ik verder gelopen richting de haven. In IMAX Theatre heb ik Ice Age 3D gekeken op het grootste bioscoopscherm ter wereld (of ik nu naar links, rechts, boven of beneden keek, het was allemaal beeldscherm). Tegen de avond liep ik via Cockle Bay Wharf en over de Pyrmont Bridge naar een restaurant, waar ik voor het eerst kangaroevlees heb gegeten, mooi opgemaakt door de kok en erg lekker. 's Avonds ben ik nog even in het Star City Casino geweest om wat te drinken (nee, echt niet om te gokken). Ik maar foto's maken tot een bewaker mij erop attent maakte dat dit niet is toegestaan. Ik heb in Sydney enkele honderden foto's gemaakt. De mooiste foto's zijn denk ik wel in nationaal park The Blue Mountains gemaakt, maar daarover meer in een volgend bericht.